Wat een jaar. Minder bevallingen dan 2019 door alle corona perikelen. Het jaar 2020 ga ik nog wel in een andere blog beschrijven want daar heb ik ondanks de stilte toch enorme intense momenten in meegemaakt die ik nog best met jullie wil delen.
Niet nu. Ik wil het nu namelijk hebben over de foto die mij het meeste raakte dit jaar. Vorig jaar heb ik dat niet uitgelicht. Velen deelden hun bestof9 via Instagram, maar ik vond het niet eerlijk om een bepaald moment boven die andere te verkiezen. Iedere bevalling heeft namelijk bewonderingswaardige momenten, verrassende wendingen, extreme pieken en soms zelfs diepe dalen met tranen en wanhoop. Het is rauw, puur en vol hoogtepunten. Dus wat is dan een foto van het jaar zou je denken?

Nou, dat is een foto die indruk op me maakte. Een foto die ik terugkeek op mijn scherm en waarvan ik de sfeer van deze bevalling weer zo intens voelde. Een bevalling vol vertrouwen in het geboorteproces. Een foto die me liet huilen omdat ik dit iedere mama gun.
Een vrije geboorte.

Geen hiërarchie. Geen oordeel. Rust. Liefde. Dienend. Een autonome barende vrouw.
Op aangeven van haar en niet op commando van de verloskundige.
Deze mama werd zo liefdevol benaderd en gecoacht. In de eerste plaats door haar vrouw Daphne die door haar eerdere bevalling precies kon aanvoelen wat Renee op dat moment beleefde. Professioneel werd ze door deze bevalling begeleid door haar verloskundige Natalie én door de 2e jaars verloskunde studente Femke. Op deze foto zit Femke achter Renee die vol in haar weeén zit. Ze is even uit bad gekomen omdat het kindje niet lekker lag en haar buik aan de voorkant boven het schaambot pijn deed. Om het hoofdje een klein beetje van positie te veranderen proberen ze Renee hier op bed te leggen. Haar op haar ene, en daarna haar andere zij te rollen. Daarna mocht Renee met haar knieën op bed en haar handen naar beneden (dus haar billen omhoog) gaan hangen zodat ze met een doek haar billen konden schudden. In hun vaktermen noemen ze deze manoeuvre “Shaking the appletree”.
Op deze foto zie je dus het begin van dit alles. Mama had het eventjes zwaar en gaf aan in welk tempo ze dit mochten en konden doen bij haar. Daphne hield haar hand vast en gaf haar kracht met bemoedigende woorden. Natalie kwam aanlopen met wat dekens voor de kou en Femke gaf haar liefdevolle steun. Ontfermde zich letterlijk over de barende vrouw.
Dit heet werken vanuit passie, vanuit liefde en vanuit respect voor het geboorteproces. Ze gaf steun en zette Renee in haar kracht samen met Natalie. “Je hoeft het niet alleen te doen”.
Zo zou het moeten zijn. Dit zou de norm moeten zijn.
Waarom het me zo raakt is omdat het tegenovergestelde vaak het geval is. Zeker bij een bevalling in de 2e lijn gebeurd dit zelden. Tijd en protocollen maken het voor artsen en verpleegkundig personeel vaak onmogelijk om mee te gaan in het tempo, de wensen en behoeften van de barende vrouw. Kort gezegd. Weinig autonomie vanuit de ouder. Daarover later meer in een andere blog.

Ik was ontzettend geraakt, juist omdat ik dit zo weinig zie. Wanneer dit de norm zou zijn, zou zo’n foto me niet opvallen. Zou het gewoon een moment zijn uit een bevalling zoals zovelen. Voor mij is hij award-waardig omdat hij voor mij vertelt waar het in essentie om gaat bij een geboorte. Om de liefde voor het nieuwe leven en de weg er naar toe. De vrouw in haar kracht zetten. Dat meisje wat op staat als vrouw begeleiden en ondersteunen. Allemaal woorden die al benoemde en die ik terug zie in deze foto.
En stiekem is dit toch wat we allemaal nodig hebben. Hier gaat het toch om? Troost, liefde. Een arm om ons heen en voelbare warmte. Er zijn voor iemand en steun geven. Je gehoord en geliefd voelen.
In deze corona pandemie lijken we hier verder van vervreemd dan ooit.

Femke, nog vol in je opleiding, maar nu al zo waardevol voor aanstaande mama’s. Je mag zo trots zijn in wat je doet en hoe je dit doet. Begeleid worden door Natalie en Noortje van verloskundigenpraktijk Nintu. Ik denk dat je het niet beter had kunnen treffen in je stage. Keep up the good work. Jij maakt het verschil!


https://www.verloskundigenpraktijknintu.nl/

de vrije geboorte