Wat is die 2.0 vraag je je misschien af. Niet het alcoholpercentage in mijn biertje in ieder geval. Ik ben bezig met een vernieuwde website. Toen ik net begon met mijn fotografie moest ik mijn stijl nog ontwikkelen. Ik keek wat rond op andere websites en keek vooral naar wat ik niet wilde. Iets namaken is makkelijk, maar wat je juist wilt als fotograaf is authenticiteit. Maar wat maakt mij nou echt mij. Waar sta ik voor? Frisse lichte foto’s? Donkere, diepe kleuren met contrasten en warmte? Ja, dat laatste is hoe ik mijn stijl nu zou willen omschrijven zoals je ook op de foto hierboven kunt zien. Warmte is hét woord

Deze was in begin echter nog moeilijk te bepalen als je je weg hierin zelf nog aan het zoeken bent. Het plaatje hierboven is wat ik nastreef. Bij een bevalling in daglicht ziet het er echter toch altijd wat frisser uit. In mijn bewerking probeer ik toch een stukje Wonder-Baar toe te voegen. Voor mij staat het woord bevallen in dezelfde zin als intiem, kwetsbaar, rauw, en warmte. Mijn website mist momenteel echt de stijl die ik uitdraag in de reportages die ik aflever. Vandaar dat hij achter de schermen bijgeschaafd wordt. Ik zie hier op mijn website nu vooral zachtheid met lichte tinten. Fris/licht versus warmte zijn net zoveel contrast als zwart en wit. Ik kies bewust voor de warmte in mijn foto’s omdat dat het gevoel is wat je toch vooral moet krijgen bij het zien van je geboortefoto’s. Te veel vrouwen kijken negatief terug op hun bevalling, omdat het toch voor velen gezien wordt als iets klinisch wat gewoon even moet gebeuren. Hoewel dat soms ook wel het geval is wanneer het medisch wordt, kunnen de foto’s toch dat gevoel uit blijven stralen wat net zo warm is als de grenzeloze liefde voor je kleintje. Dat is mijn missie bij een ziekenhuisbevalling. De steriele omgeving en het harde bed met infusen en naalden mogen niet de aandacht trekken in een foto. Dat wat aandacht verdiend dat zijn jullie. Die geef ik jullie in iedere foto met die sfeer die er bij past.

Een bevalling bij daglicht in het ziekenhuis


Covid-19 brengt niet veel goeds voor geboortefotografen. Je bent toch vooral werkzaam in een situatie dat zich vooral binnen de muren van het ziekenhuis afspeelt. Laat het nu zo zijn dat veel ziekenhuizen momenteel geen geboortefotograaf toelaten als 3e persoon. Ik kan hier van alles over vinden en zeggen, maar het is zoals het is. Gelukkig beslissen nu juist in deze tijd meer aanstaande ouders om te vertrouwen op het vrouwelijk lichaam en daarom thuis veilig in eigen omgeving te bevallen. Wat mij betreft een hele mooie ontwikkeling maar helaas niet altijd haalbaar. Mijn agenda is leger dan normaal. Dat is niet erg. Ik heb nu tijd voor ook andere dingen die anders bleven liggen.

Ik zal hier wat vaker een blog gaan schrijven over dat wat vrouwen zo krachtig maakt. Het geven van geboorte.

Wat ben ik altijd plaatsvervangend trots op jullie. Het lichaam wat zoveel kracht in zich heeft. Wat op ingenieuze wijze zelf die pijnstilling kan aanmaken. Dat meisje wat opstaat als moeder en zo ongelooflijk trots mag zijn op zichzelf! De weg er naar toe is soms pittig en de steun van je partner is van onschatbare waarde. De weg van partner naar ouder blijft dan ook een prachtig proces om te documenteren. Partners die hun rol zo duidelijk terugzien in de foto’s. Partners die zich niet bewust waren van de steun die ze waren. Mama’s die soms de hele bevalling met hun ogen dicht doen. Die dan “opeens” moeder zijn geworden. Jullie verdienen het om jezelf te zien zoals het was met die prachtige details die bevallen zo wonderbaarlijk maken.
Met liefde,
Marly